Program dla stomatologa z diagramem zębów

Tak, dla zębów stałych i mlecznych. Programy stomatologiczne różnią się głównie tym, jak daleko sięga ten diagram. U nas obejmuje pełne uzębienie w numeracji FDI, a wpis zapisujesz na całym zębie, na wybranych powierzchniach korony albo na korzeniu. Rozpoznanie wybierasz z listy, która wie, czego dotyczy: próchnica i wypełnienie idą na powierzchnie, leczenie kanałowe na korzeń, korona i implant na cały ząb.

Każdy wpis ma stan: zastany, planowany albo wykonany. Dzięki temu jeden diagram pokazuje naraz to, co pacjent przyniósł ze sobą, to, co dopiero zaplanowaliście, i to, co już zrobiliście. Most zaznaczasz jako grupę filarów i przęseł, więc na obrazku widać konstrukcję, a nie trzy osobne zęby.

Podgląd 3D jest widokiem tego samego zapisu, nie drugim diagramem. Obracasz model, wskazujesz ząb i wracasz do płaskiego diagramu bez przenoszenia czegokolwiek. Z klawiatury pracujesz na diagramie 2D, który ma cel dla każdej powierzchni. Jak czytać numery zębów, kody obszarów jamy ustnej i litery powierzchni, opisuje wpis o numeracji zębów FDI.

Od 0 zł w planie Free do 139 zł brutto za specjalistę w planie Pro, a stawka spada z wielkością zespołu. Diagram zębów wchodzi już w plan Start za 49 zł, a plan leczenia, periodontogram, zlecenia do pracowni, podgląd 3D i rejestr sterylizacji w plan Standard za 109 zł brutto za specjalistę.

Darmowy program do gabinetu stomatologicznego to u nas plan Free, który prowadzi uzębienie wpisami z formularza i historią zęba, bez rysunku diagramu. To wystarczy gabinetowi, który chce mieć zapis leczenia w dokumentacji, a nie pracuje na obrazku przy fotelu.

Licząc koszt, porównuj stawkę za specjalistę, a nie za konto. Konta rejestracji, asystentek i księgowości są bezpłatne, więc rachunek rośnie z liczbą lekarzy, a nie z liczbą osób, które muszą się zalogować. Osobno rozliczamy pakiety SMS, bo to koszt operatora. Pełne widełki porównasz w cenniku.

Tak, i liczy go osobno dla każdego wariantu. Pozycję wiążesz z zębem, powierzchniami i rozpoznaniem, wpisujesz cenę netto i stawkę VAT, a suma netto, VAT i brutto stoi nad listą. Dwa warianty tego samego leczenia porównujesz obok siebie, więc rozmowa o cenie toczy się przy pacjencie, a nie po telefonie.

Cena jest zamrożona na pozycji. Po akceptacji wariantu plan staje się tylko do odczytu, a kwota zaakceptowana zostaje przy nim taka, jaką pacjent usłyszał. Zmiana zakresu to nowy plan, który wskazuje na poprzedni, więc historia rozmowy o pieniądzach nie znika przy pierwszej korekcie.

System sam oznacza rozjazd podstawy. Gdy cena w cenniku placówki się zmieni, usługa zniknie albo wpis w diagramie, z którego powstała pozycja, zostanie wycofany, plan mówi o tym wprost zamiast cicho liczyć po staremu.

Rejestr pokazuje listę pacjentów, u których użyto pakietów z tego wsadu. Wsad zapisujesz razem z urządzeniem, numerem seryjnym, programem, temperaturą i czasem przetrzymania, a pakiety, które z niego wyszły, dostają własne etykiety i daty ważności. Przy fotelu skanujesz etykietę i pakiet zostaje przypisany do pacjenta.

Wynik testu zapisujesz, gdy już go znasz. Test biologiczny inkubuje się godzinami, więc pakiety wychodzą do pacjentów wcześniej i właśnie dlatego lista do wezwania ma sens. Wynik negatywny wycofuje wsad i otwiera listę z nazwiskiem, etykietą pakietu i datą użycia przy każdej pozycji.

Ślad działa w obie strony. Z karty pacjenta widać, z których wsadów pochodziły użyte u niego pakiety, a z wsadu widać pacjentów. To jest ta część dokumentacji, o którą pyta inspekcja sanitarna.

Tak, sześć punktów na ząb w jednym badaniu. Przy każdym punkcie zapisujesz głębokość kieszonki i margines dziąsła w milimetrach oraz krwawienie, płytkę i kamień, a dla zęba dokładasz ruchomość i furkacje. Badanie zapisuje się jako jeden akt z datą, bo wskaźniki liczone z połowy pomiarów nie znaczyłyby nic.

Wskaźniki powstają z pomiarów, a nie z wpisania ręcznego. Nad tabelą stoi krwawienie w procentach, liczba kieszonek od czterech i od sześciu milimetrów, średnia utrata przyczepu, najgłębsza kieszonka i liczba zbadanych zębów. Progi czterech i sześciu milimetrów są zgodne z klasyfikacją z 2017 roku.

Kolejne badanie porównuje się z poprzednim automatycznie. Widzisz, ile punktów zrobiło się głębszych, ile płytszych, gdzie pojawiło się nowe krwawienie, a gdzie ustąpiło. Zęby, których tym razem nie badaliście, są wypisane osobno, więc porównanie nie udaje pełnego.

Tak, program dla gabinetu stomatologicznego to u nas ten sam system, na którym pracuje cała placówka. Grafik traktuje fotel i sprzęt jako zasób placówki, więc dwie wizyty nie zajmą tego samego stanowiska, a kontrole i higienizacja wchodzą do niego jako serie cykliczne z przypomnieniem SMS.

Oprogramowanie dla gabinetu stomatologicznego obsługuje też stronę pieniędzy, bo jest zarazem programem do zarządzania gabinetem stomatologicznym. Dokumentacja i rozliczenia są wspólne dla całej placówki, Wizyta idzie do P1 jako zdarzenie medyczne, recepta i zwolnienie powstają w trakcie jej prowadzenia, a faktura wychodzi z danych wizyty i trafia do KSeF. Zgodę przed zabiegiem pacjent podpisuje na tablecie, a paczka dowodowa z datą zostaje przy dokumencie.

Zdjęcia pantomograficzne i skany dopinasz do karty pacjenta jako załączniki i masz je przy kolejnej wizycie. Jak wygląda cała dokumentacja wizyty, opisuje strona o dokumentacji medycznej, a widok foteli i sprzętu strona kalendarza wizyt.

Nie, wycofany wpis zostaje w dzienniku diagramu. Diagram jest zapisem dopisywanym, a nie nadpisywanym, więc każda zmiana ma w historii autora, moment i to, czy przyszła z wizyty, czy została wpisana ręcznie. Przy wycofaniu z kilku powierzchni wpis przechodzi na pozostałe, a zdjęte powierzchnie zostają w dzienniku.

Wpis z podpisanej wizyty jest nietykalny. System odmawia wycofania i prosi o wpis korygujący, bo podpisany dokument medyczny nie zmienia się po fakcie. To jest różnica między korektą a zacieraniem śladu i w sporze z pacjentem stoi po Twojej stronie.

Diagram odpowiada też na pytanie o przeszłość. Wybierasz datę i widzisz stan uzębienia z tamtego dnia, policzony z wpisów, a nie odczytany z migawki, której nikt nie zapisał. Historię pojedynczego zęba otwierasz z niego samego.